Kwartaal 10: typografietestjes

Dit kwartaal staat in het teken van Reclame en Product. Een belangrijk onderdeel dat los staat van de grote opdracht is ook het vormen van een nieuwe "visuele identiteit"; visitekaartjes, website, logo - dat soort dingen. Dus er is een grote kans dat je deze website, momenteel nog een blog, binnenkort hier en daar ziet veranderen. Ik ben van plan om uiteindelijk een portfoliowebsite te maken waar dit blog een belangrijk onderdeel van is, maar waar je als bezoeker ook gemakkelijker eindwerken kunt vinden, en met een aparte contactpagina en bijvoorbeeld mijn cv. Maar dat komt allemaal later, daar moet ik nog aan beginnen.

De kwartaalopdracht heeft te maken met de Cultuurnacht Breda, op 24 januari 2014. Voor Uitgeverij de Geus gaat iedereen uit onze klas een grote poster ontwerpen en maken die betrekking heeft op De vrouw die de honden eten gaf van Kristien Hemmerechts, die vlak voor de Cultuurnacht verschijnt. Het hoofdpersonage uit dit boek representeert Michelle Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux.

Na het animatiekwartaal afgelopen periode hebben we nu dus een grafisch ontwerpkwartaal. Aangezien drukwerk als posters en visitekaartjes veelal gebruik maken van tekst, besloot ik wat testjes te doen met typografie. Ik had nog niet zoveel ervaring met fonts en handlettering, dus zie dit als een eerste verkenning. An sich vind ik het best leuk maar er is nog veel ruimte tot verbetering. Onder de testjes een visualisatie van de quote "Engage other people in your world". Die heeft te maken met het Playgrounds Festival. Op excursie naar dit festival kregen we de opdracht "onthoud een quote" mee. Deze kwam uit de mond van Jon Burgerman, wiens werk ik al kende vóór het festival (zie deze post voor een mislukte poging tot evenaring). Even voor zijn presentatie heb ik ook met hem gebabbeld. Hij is ook in real life erg grappig.

Rotzooi

Recente schilderijen: Papillon, De zingende Jan en Paardje in de Zee

Ja, ik schilder nog wel eens. Nu moet je niet denken dat ik stilzit aangezien ik in mijn tentamenperiode zit. Schilderen en colleges terugkijken gaat perfect samen: de tijd gaat snel voorbij maar ik mis toch geen leerstof. Deze schilderijtjes (ze zijn alle drie 50 x 40 cm groot) zijn geabstraheerd, de één wat meer dan de ander, maar er zijn toch echt wel dingen in te herkennen, lijkt me zo.

Papillon

De achtergrond van deze vlinder (en vlinders zijn leuke beestjes) is nét iets donkerder uitgevallen dan ik van plan was, maar dat heeft ook wel weer iets. Dit schilderij heb ik gebaseerd op een eerdere tekening die ik in mijn dummy tijdens één van mijn lange treinreizen maakte. Met de achtergrond wilde ik ook een beetje de beweging van de vleugeltjes vatten en ik wilde de geabstraheerde vormen ook op de achtergrond door laten gaan, en de voorgrond duidelijk maken dankzij het kleurgebruik.

De zingende Jan

"De zingende Jan" is misschien wel mijn (op één na) meest abstracte schilderij dat ik tot nu toe gemaakt heb. Groen en paars zijn leuke kleuren, vooral als ze contrasteren met elkaar. Daarnaast heb ik een beetje Yin-Yang gebruikt (alhoewel niet helemaal) - en daar heb ik ook de titel op gebaseerd. Het was dus niet mijn bedoeling een zingende man te schilderen en die hoef je er ook niet in te zoeken (al vind je hem misschien wel, wie weet), maar de titel heeft dus dankzij de klanken van Yin-Yang met het werk te maken.

Paardje in de Zee

Ook dit schilderijtje verbeeldt een dier, wat ik wel vaker een interessant onderwerp. Ik heb hierbij een beetje gespeeld met de achtergrond, wat niet helemaal een zee of water moet voorstellen maar wel die impressie moet oproepen. Het zeepaardje vind ik trouwens meestal een beetje verdrietig kijken, omdat die hoofdjes vaak naar onderen gericht zijn, en zodoende kun je ook het vochtige op de achtergrond zien als "tranen".

Antonio

Ja, het is een kerel. Italiaanse mannen hebben nu eenmaal af en toe iets vrouwelijks- zoals lange wimpers. Daar tegenover staat dan weer zijn sterke kin en aanwezige wenkbrauwen. Krulletjes zijn redelijk androgyn, dus daarover is niks te zeggen.

Acrylverf op canvas, 50 x 40 cm.

Identiteitscrisis

Vandaag scheen de zon heerlijk, en dat ze dat zou gaan doen, was gister al bekend. Ik nam me gisteren voor om vandaag lekker buiten in de zon te gaan schilderen, wat ik vervolgens ook natuurlijk gedaan heb. Dit schilderij heb ik gebaseerd op het rare hoofdding dat ik gisteren getekend had in de trein, en warme kleuren als achtergrond toegevoegd (dat paste wel bij het weer, vond ik zo). Helaas betekent in de zon schilderen dat je verf snel droogt, waardoor er op sommige plekken harde stukjes verf op het doek zitten - beetje jammer. De puppy's vonden mijn tafeltje en al mijn spullen heel erg interessant, en ze vonden dat de schaduw onder mijn tafel een perfecte plek was om te stoeien. Dat deden ze dan ook erg vaak..

Acryl- en plakkaatverf op canvas, 80 x 60 cm.

Raar hoofdding

Ja, ik heb weinig te zeggen over deze tekening. Je zit in de trein, zonnetje schijnt naar binnen door het raampje en je hebt een dummy en maar één pen bij je, wat doe je dan? Het is een soort van hoofd met een soort van nek eraan, maar dan een beetje raar. Ja, wat vind jij dat het is? Ik tekende het ene vormpje na het andere zonder een vooropgezet plan - als een soort bezigheidstherapie, want je moet toch iets als in op een prachtige vrijdagmiddag in de trein zit, hè?


Dummy (papier) met zwarte pen.

Groene vingers

De inspiratie voor dit schilderij heb ik opgedaan toen ik de site van Jon Burgerman zag (klik hier). Hij maakt echt leuke, vrolijke dingetjes vind ik, en ik dacht, laat ik eens een beetje zijn stijl uitproberen. Dit is dus het resultaat. Je ziet een warboel van abstracte figuurtjes en dingetjes (en onderin "RvdK", afkorting van mijn naam, in plaats van een handtekening), maar ze hangen niet echt samen, wat wel het geval is bij sommige werken van Jon Burgerman. Ik vond het gewoon wel eens leuk om te doen, al is zijn werk natuurlijk nog altijd veel leuker.

Ohja, sorry voor de slechte kwaliteit foto, maar de camera op mijn mobiel werkte niet echt mee. Die flitst namelijk altijd (om de één of andere reden kan ik die flitser niet uitzetten) en aangezien ik voor de zwarte lijntjes in het midden permanent marker gebruikt heb, reflecteerde dat. Ik moest dus de foto op afstand maken en heb later het wat bijgesneden.

Acrylverf op canvas, met hier en daar permanent marker, 50 x 40 cm.

Servet ontwerpen voor Lowlands

Elk jaar organiseert Lowlands een ontwerpwedstrijd voor servetten, aangezien ze geen saaie servetten willen. Het ontwerp van de winnaar wordt dan 500.000 keer afgedrukt, en het leek mij wel leuk om eens mee te doen. Ik ging met Photoshop aan de slag (helaas was mijn uitprobeerversie van Ilustrator al verlopen) en dit kwam eruit. Veel mensjes, veel kleuren, Lowlands en veel eten.

Randomness part II

Zo, dat is toch wel leuke bezigheidstherapie.

Fineliners op een a4tje met een heel klein beetje lichtblauwe marker.

Randomness

Zo. Dat was even leuk om te doen. Ofja, even, het was best veel werk. Al die kleine details.

Fineliners op een a4tje.

Tippelzone

Ik vond het zelf best leuk om de stippels (achtergrond) te maken. Mijn broer wilde dit schilderij wel hebben, als het niet zo'n "gay kleur" was, zei hij.

Acrylverf, 115x75 cm.

Escape from Modernity

Dit is waarschijnlijk mijn meest abstracte schilderij tot nu toe. Ik had van te voren niet de intentie iets figuratiefs te maken, maar toen het af was, begon ik eens goed te kijken - en hoe langer je kijkt, hoe meer je er in ziet. Zo zie je rechts een rennend poppetje.

Ik heb dit schilderij als cadeautje voor een vriend van mij genaamd Bart gemaakt toen die ging verhuizen, voor op zijn nieuwe kamer. Hij hield wel van blauw en van een strak design, zo strak als 'een bodybuilder met een XS speedo'. Is dat een beetje gelukt?

Acrylverf, 80x60 cm.

Two-face

Dit schilderij heb ik een paar weken terug gemaakt. Het is redelijk abstract, maar als je goed kijkt zie je twee vrouwengezichten die beide een andere kant opkijken en de achterkant van hun beider hoofden zitten als het ware aan elkaar vast.

Acrylverf, 70x50 cm.

Frutselfantje

Af en toe ben ik ook creatief met papier-maché. Dit beestje vond ik leuk om te maken, een cadeautje voor een vriend van mij genaamd Danny - hij kon wel wat blije kleurtjes gebruiken.

Papier-maché en acrylverf, ongeveer 40 cm hoog.

Bont en Miauw

Dit katje is het resultaat van twee 'experimenten': enerzijds eentje met een sponsje en het andere was om een soort diepte of beweging te creëren - zie het blauw, waar ik paars en hier en daar geel overheen heb geschilderd.

Zelf vind ik dit één van de leukste schilderijen die ik tot nu toe gemaakt heb.

Acrylverf, 80x60 cm.

Lelie

Toen een vriendin van mij genaamd Simone op kamers ging wonen, vroeg ik of ze het leuk zou vinden als ik haar als 'housewarminggift' een schilderij zou maken. Haar letterlijk antwoord was "dat zou ik wel super vinden ja!! :D" (het emoticon is vanwege MSN). Dus toen ging ik aan de slag. Ze hield wel van natuurdingetjes en toen kwam dit eruit.

Wat ik zelf fijn vind aan het schilderij is hoe de verschillende kleuren ten opzichte van elkaar tot uiting komen, vooral de verschillende tinten blauw bij het 'water'.

Acrylverf, 60x50 cm.

Tweeling voor Rini

Dit schilderij heb ik gemaakt voor een van mijn tantes, genaamd Rini, toen zij 50 werd. Aangezien ze in juni jarig is, is haar sterrenbeeld tweeling (hence de twee meisjes) en rood vindt ze wel een leuke kleur. Dit was dan ook bedoeld als cadeau en is niet meer te koop.

Acrylverf, 60x60 cm.

BOOM

Dit is een van de eerste schilderijen die ik ooit gemaakt heb. Het is een boom - obviously, daarom bestaat de titel uit hoofdletters, om het nóg duidelijker te maken. Ik vind het leuk om met dit soort stijl te werken: enigszins abstract maar het is toch nog goed herkenbaar wát er nu te zien is.

Rechts onderaan heb ik, zoals je kunt zien, een klein paddenstoeltje gemaakt ter afwisseling. Dit schilderij is overigens al verkocht.

Acrylverf, 115x75 cm.