Redactionele illustraties en tripje naar Bergen

Toen was mei alweer voor de helft voorbij, net als het achtste kwartaal, het laatste van dit schooljaar. Dit kwartaal staat in het kader van redactionele illustraties; beeldend werk dat bij tekst komt te staan in kranten, tijdschriften en dergelijke. Dat beeld en de tekst gaan een wisselwerking aan en kunnen elkaar versterken. Dit type illustratie vind ik erg interessant, omdat je op korte termijn moet kunnen leveren, en omdat er veel werk in is. Juist binnen de beperkingen (medium, publiek, ruimte) moet je zo creatief en communicatief mogelijk kunnen werken, wat ik wel een uitdaging vind.

Vorige week ben ik, samen met mijn moeder, een paar dagen naar Bergen, Noorwegen geweest. Dit voor oriëntatie wat betreft mijn uitwisseling/aanvraag voor Erasmusbeurs en daar hebben we nog een paar daagjes vakantie aan geplakt. Ik kreeg een rondleiding door de verschillende gebouwen van de kunstacademie daar, de KHiB, en ik leerde de stad al een beetje kennen. Het was erg leuk! Wel een beetje regenachtig, maar ja, dat krijg je met Bergen.

De eerste weken hebben we mogen oefenen met snel verschillende ideetjes te bedenken, omdat je daar doorgaans niet heel veel tijd voor hebt bij een redactionele illustratie. We moesten uit vijf opties een thema kiezen, en ik koos voetbal. Niet het meest logische thema voor mij, aangezien ik een haat-liefdeverhouding heb met voetbal. Dankzij een potje ballen op de middelbare school loop ik nog steeds met een knieblessure rond. Maar juist doordat het niet erg dicht bij mij ligt dwingt dit thema mij ook wel weer om creatief om te springen met de mogelijkheden. Een paar werkjes rondom voetbal die ik in de eerste paar weken gemaakt heb:

---

It's already the 16th of May as I am typing this. The first weeks of this term have already passed by so quickly; summer is coming up. Currently, we're busy making editorial illustrations. These visual works collaborate with text in magazines and newspapers in a way that both image and text can amplify each other's communicative strength. I find this kind of illustrations to be very interesting, as they need to be made within a very short amount of time and because there is a lot of work in this field. The challenge is to be creative and communicative as possible within the boundaries and restrictions (medium, public, space) set.

Last week, I went to Bergen, Norway for a few days with my mother. I wanted to explore the options for the exchange programme (Erasmus Programme) and we added a few days of tourist life to that. I was personally guided through the different buildings of the KHiB, the art academy in Bergen, and I got to know the city for a little bit. It was fun! A bit rainy as well, but hey, that's what you get in Bergen.

The first weeks of this term consisted of experimenting with coming up with a lot of ideas within a few minutes. We also had to chose a theme, a topic, out of the five options offered, and I choose soccer/football. Not the most logical one for me to choose, since I've had an knee injury for years thanks to this sport. But precisely because of this resentment towards soccer I am forced to be creative, to think out of the metaphorical box. These are some of the little works I made in the first weeks:

We zijn na de vakantieweek begonnen met de eerste redactionele illustratie. Het eerste artikel was een recensie van een boek van Ilja Pfeijffer. Er werd ons gevraagd een schrijversportret hierbij te maken. Een paar uitwerkingen:

---

After the break we started with the first editorial illustration. The first article was a review of one of Ilja Pfeijffer's books (he is a Dutch writer). We were asked to make a portrait:

Daarnaast heb ik nog een paar andere dingetjes gemaakt. Zo maakte ik dit acrylschilderijtje voor de les op woensdag met Aafke de Baat en ben ik dingetjes aan het uitproberen met Photoshop en Illustrator voor de "Art & Technology"-lessen. Met deze afbeeldingen sluit ik weer af. Tot de volgende update!

---

Besides these things I made some other images. I made this little painting with acrylic paint for the lessons with Aafke de Baat and I've been experimenting with Photoshop and Illustrator for my "Art & Technology"-lessons. These two images are the last ones of this blog post. Bye!

 

Recensie tentoonstelling Museum van de Vrouw

Joe! Even tussendoor: een recensie over de tentoonstelling "Lang Leve Lingerie" die ik een tijdje terug schreef verscheen in het museumkrantje dat bij het lokale krantje geleverd wordt. Het Museum van de Vrouw ligt in Echt.

De naam die de tentoonstelling draagt is “Lang Leve Lingerie”. Terwijl ik de zaal binnenloop kan ik me eigenlijk niet voorstellen dat elke vrouw die zich ooit in een strak korset heeft laten inrijgen, dergelijke corrigerende onderkleding zal toejuichen. Maar het allitereert mooi.

Wij, de bezoekers, worden aan de hand genomen door vrouwen die hun stand en functie in de maatschappij vertegenwoordigen. Zij ‘spreken’ tot ons, tonen hun bedenkingen over de klederdracht en de maatschappelijke ontwikkelingen van hun tijd. Lopend langs kleine hoekjes, slaap-, kleed- en naaikamertjes, die gedecoreerd worden door bijpassende meubeltjes en attributen, zien wij de vreemdste modefratsen en gewoontes voorbij komen. Wist u dat er vroeger stukken walvis in een korset verwerkt werden? Dat de monoboezem lange tijd een trend is geweest? Dat men over de achterkant van het been een streep trok om de suggestie te wekken dat er een (in die tijd onbetaalbare) naadkous overheen gedragen werd? En dan spreek ik nog niet eens over de dames die een queue de Paris droegen, dat het achterwerk bijna op het lichaam van een gans liet lijken.

Een filmpje van het Amsterdam Museum toont ons wat de negentiende-eeuwse vrouw zichzelf letterlijk en figuurlijk aandeed – alhoewel de rijke madam zich natuurlijk liet helpen door haar kleedster(s). Onder de prestigieus gedrapeerde japon bevond zich een reeks van lagen kledij, waar je nu op een gemiddelde dag nog niet eens een kwart van zou willen dragen.

Op de lakens van een bed – een twijfelaar van 1.20m, vergelijkbaar met het bed waar mijn moeder samen met tante Els vroeger in moest slapen – ligt een originele crinoline. Metalen ringen, met elkaar verbonden door middel van katoenen repen om een immens bol volume te creëren rond de heupen. Met zo’n vogelkooi, die net boven de heupen vastgebonden werd, was het niet gemakkelijk om ‘even naar de wc’ te gaan. Daarvoor bestonden er “snelzeikers”; onderbroeken met een open kruis, zodat de vrouw alleen wijdbeens hoefde te hurken, zonder de broek uit te doen. Deze dame zal zich al plassend erg charmant gevoeld hebben.

Hoe dichter we bij het heden komen, hoe meer ik herken. Eerst uit oude films, dan ook uit mijn herinneringen aan oma en foto’s van mijn hippieouders. Bij de onderste van twee petticoats is een flap omhoog geklapt. Dit wekt niet alleen de suggestie op van frivole beweging, maar toont ook het ventieltje van een soort fietsenband, dat in de zoom verwerkt zit en al opgeblazen voor volume zorgt. Een inspiratiebron voor mijn carnavalspakje komend jaar?

Soms ben ik blij dat ik pas aan het einde van de twintigste eeuw geboren ben. Al die pracht en praal moet soms behoorlijk oncomfortabel zijn geweest. Toch kon ik het niet nalaten een replica van een crinoline te passen. Want dat mag, aan het einde van de tentoonstelling. Ook korsetten en rokken liggen klaar om gepast te worden. Ik voelde me nog nooit zo lomp als met die crinoline aan, maar, wie weet, misschien krijgt het een come-back. Maar dan wel met vakjes voor de iPads en andere gadgets.