Portretjes

Mensjes die ik laatste tijd heb nagetekend. Allen vervaardigd met oosterse inkt (en meestal ook potlood).

@John1ny

@Simcha_

@natashaelfrink

Eerste beoordelingen

De eerste periode zit erop, en ik ben tevreden! En schijnbaar mijn docenten ook, want ik kreeg redelijk goede cijfers (zie helemaal onderaan deze blogpost).

Ik heb (bijna) elke dag hard aan school gewerkt, ook de hele Avans200-week en de herfstvakantie door. Daardoor kon ik het weekend vóór de beoordelingen even wat anders doen, want het grootste gedeelte had ik al af.

Ik voel me ondertussen best op mijn plaats, terugkijkend op het afgelopen, voor mij eerste kwartaal. Ik heb gemerkt dat ik qua theorie ruim voor lig op de rest (maar dat is ook logisch vanwege mijn universitaire vooropleiding), maar dat ik nog veel te leren heb qua experimenteren met materialen, technieken, jezelf uitdagen en in groepjes werken. Ik doe de hele dag door wat ik leuk vind: tekenen, schilderen, met beelden en ideeën bezig zijn. Nadenken en schrijven over wat ik wil kan ik al. Nu moet ik nog de rest onder de knie krijgen, en ik hoop dat de komende periodes iets soepeler qua organisatorische en praktische zaken zullen verlopen. Eerlijk gezegd heb ik deze periode nog vrij op “safe” gespeeld; ik wilde voornamelijk alles een keer meemaken, kijken hoeveel tijd je voor iets zou kunnen hebben, welke opties de academie allemaal biedt, voordat ik mijzelf in het diepe gooi. Dat klinkt als een excuus, maar zo bedoelde ik het niet. Het slaat meer op planning, op dingen voor mijzelf op een rijtje krijgen, zodat ik weet wat ik aankan en zodat ik ook kan zorgen dat ik alles op tijd af krijg en zodat ik weet dat ik het maximale uit mijn tijd en inspanningen kan halen.

Wat ik wellicht de leukste lessen vond van dit kwartaal waren de lessen waarin we gingen modeltekenen en modelschilderen. Mijn sterke kant als illustrator zit zeker in mijn tekenskills, mijn fijne tekenhand. Hierdoor vond ik het fijn om even iets bekends te oefenen, maar voor mij was het ook de allereerste keer op een ezel, kijkend naar een model, beelden te maken. Daar heb ik simpelweg nooit les in gehad en ik vond het erg leerzaam.

Er ging ook wel het één en ander mis hoor. Hoe kan de planning van de Printshop nu een hele week vol zitten? Van alle dingen die ik niet wist toen ik begon op de academie is de volgende wel de meest vervelende: ik wist niet dat je een afspraak moest maken. Toen ik het maandag 15 oktober (in de herfstvakantie) hoorde, wilde ik direct zo snel mogelijk een afspraak regelen vóór vrijdag 19 oktober of desnoods voor de ochtend van 22 oktober, want ik moest toch echt mijn beeldverhaal printen, maar de planning zat al vol. Een héle week. Het gevolg: ik moest het bij een externe (en veel duurdere Printshop laten printen). Wat een gedoe. Gelukkig is dat op zich nog wel goed gegaan.

Met mijn beeldverhaal heb ik qua stijl even vastgezeten; na met twee docenten te hebben gesproken over mijn beelden kon ik een paar dagen niet verder gaan omdat ik niet wist wat ik wilde doen. In die dagen heb ik me gericht op de andere onderdelen van de overkoepelende opdracht, en dan met name het portret. In mijn vorige blogpost over school heb ik al uitgelegd hoe ik Imelda wilde neerzetten: oud, berimpeld, dik en ijdel. Allereerst maakte ik een paar kleuruitwerkingen voor het grote portret.

Ook had ik nog een paar extra linoleumsnedes gemaakt, waarbij ik een beetje geëxperimenteerd heb met verschillende drukgangen, kleuren en voor- en nabewerken van het papier. Twee kleine foutjes leidden tot verrassend leuke effecten.

Omdat ik in ons lokaal geen plek had om aan het portret te werken (immers, het vel papier is 1,80m bij 1,50m) heb ik het in de gang naast ons lokaal gehangen. In totaal heeft het me ongeveer 18 uur (en veel acrylverf en pijn aan mijn voeten en knieën) gekost voordat het af was, maar ik ben erg tevreden. Het formaat is lomp om mee te nemen en op te slaan, maar voor mijn gevoel moest het zo groot. Ik heb ook veel positieve reacties gehad dankzij de rimpels en vetkwabben.

Om toch verder te komen met mijn beeldverhaal ging ik verder met mijn storyboard; alhoewel ik nog niet precies wist wat ik met mijn stijl zou doen wist ik wel dat ik in ieder geval de lay-out nog iets anders wilde. Ook had ik alvast het eerste beeld uitgewerkt, daar kwam toch geen personage in voor. Ik vind oosterse inkt zo fijn werken omdat het bijna als braille aanvoelt (wel pas voelen als het droog is!). Het was niet erg dat ik wat vlekjes maakte bij de aparte beelden; ik zou het toch nog digitaal gaan bewerken en inkleuren. Eigenlijk ben ik pas in de tweede week van oktober echt verder kunnen gaan met het uitwerken van mijn beelden. Omdat dit vrij laat in de periode was heb ik bij het digitale stadium veel minder gedetailleerd kunnen werken dan ik van plan was. Na het inkten, bewerken en kleuren heb ik het in InDesign opgemaakt; aangezien het een nrc•next-spread zou moeten zijn heb ik geprobeerd mijn beeldverhaal op te maken alsof het in de krant van 22 oktober (de Dag des Oordeels) zou verschijnen. Later bleek dat ik als voorbeeld een oude nrc•next had gebruikt, en dat de vormgeving sindsdien een beetje veranderd is, maar daar kon ik toch niet veel meer aan doen want ik had het al laten printen.

Voor het vak Art & Technology heb ik eerst nog een paar tekeningen uitgewerkt en geworsteld met wat ik wilde maken. Ik kan inmiddels aardig overweg met jQuery in Adobe Edge. Geen idee hoelang mijn infographic nog online zal staan (ik kan me bedenken dat onze leraar de mapjes zal legen) maar momenteel kun je hem hier bekijken. Mocht hij ooit verwijderd worden dan zal ik kijken of ik zelf een plekje op het web weet.

De kennis die ik in het maken van dat ding opgedaan heb - want erg veel heb ik niet gehad aan de lessen zelf - heb ik toegepast in het maken van een prototype-app. Dat was onderdeel van de overkoepelende opdracht: een digitale uitgave. Hiervoor heb ik de beelden van mijn beeldverhaal geanimeerd en achter elkaar gezet. Door te klikken kun je verder gaan naar de volgende beelden, en op sommige plekken staat een "meer info"-knopje dat je, wanneer je klikt, naar een korte animatie of een klein informatief stukje tekst leidt.

Tijdens de beoordelingen leek het even erop dat ik weinig tijd zou hebben om alles op te hangen, toen raakte ik kort even in de stress. Voor de rest van de tijd was ik eigenlijk best zeker van mijn zaak en had ik alles op orde. Terwijl ik mijn spullen aan het ophangen was gingen de docenten "even" bespreken welke cijfers de ochtendploeg zou krijgen. Een uur later waren ze nog bezig.

Als afronding, samenvatting, of hoe je het ook wil noemen, had ik een proceslogboek gemaakt: een klein, zelf in elkaar geknutseld boekje waarin ik alle nuttige krabbels uit mijn dummy en ook foto's van (bijna) alle schetsen, tekeningen, voorbeelden, schilderingen, experimenten e.d. verwerkt heb. Ja, véél meer dan ik hier op mijn blog geplaatst heb, hoor. De plaatjes hier zijn de 'sleutelwerken'. Dit boekje is een handig iets voor mij om te bewaren en om mee te nemen naar de latere voortgangsbeoordelingen. Tijdens mijn presentatie heb ik vooral verteld wat voor belangrijke momenten mijn proces kende en waarom ik bepaalde dingen gedaan heb zoals ik ze gedaan heb. Toen ik vertelde dat ik in mijn beeldverhaal geen of weinig "tekst" wilde verwerken aangezien ik daar al een opleiding in gedaan heb, verstond één van mijn docentes "seks". Hilariteit alom. Na mijn presentatie kwam meteen al het besluit dat het in ieder geval voldoende was, maar er waren (natuurlijk) een paar verbeterpuntjes. Die begreep ik allemaal; zag ik zelf ook. Bijvoorbeeld dat de lay-out van mijn beeldverhaal wel iets anders kon. En dat ik qua theorie en schrijven alles goed doe, maar dat ik qua experimenten en beeldend werk nog veel kan leren.

Aangezien ik de eerste van de middagploeg was, had ik nog wel even te gaan voordat ik mijn cijfers zou horen. In die tijd heb ik alles rustig opgeruimd, klasgenootjes geholpen en meegeluisterd bij de presentaties van anderen. Zo rond half zes kregen we eindelijk de uitslag. Er vielen veel onvoldoendes in de klas, maar gelukkig niet bij mij: voor kennis had ik een 8, voor techniek ook een 8, voor proces een 9, voor product een 7 en voor presentatie ook een 8. Prima eerste periode dus! De belangrijkste opmerkingen op mijn beoordelingsformulier: "ga zo door!", "niet te netjes werken" en "let op de kwaliteit van je schetsen"; ik moet meer doen met de experimentjes die ik onderneem gedurende mijn proces. Dat zal ik proberen te doen in de volgende periode, die als thema "educatie" heeft. Wat dat precies zal inhouden? Nog geen idee. Voor mijn theorievak Politieke Filosofie hadden wij met ons groepje overigens nog een 9, en mijn infographic voor Art & Technology is goedgekeurd. Op naar het volgende kwartaal!

Recensie tentoonstelling Museum van de Vrouw

Joe! Even tussendoor: een recensie over de tentoonstelling "Lang Leve Lingerie" die ik een tijdje terug schreef verscheen in het museumkrantje dat bij het lokale krantje geleverd wordt. Het Museum van de Vrouw ligt in Echt.

De naam die de tentoonstelling draagt is “Lang Leve Lingerie”. Terwijl ik de zaal binnenloop kan ik me eigenlijk niet voorstellen dat elke vrouw die zich ooit in een strak korset heeft laten inrijgen, dergelijke corrigerende onderkleding zal toejuichen. Maar het allitereert mooi.

Wij, de bezoekers, worden aan de hand genomen door vrouwen die hun stand en functie in de maatschappij vertegenwoordigen. Zij ‘spreken’ tot ons, tonen hun bedenkingen over de klederdracht en de maatschappelijke ontwikkelingen van hun tijd. Lopend langs kleine hoekjes, slaap-, kleed- en naaikamertjes, die gedecoreerd worden door bijpassende meubeltjes en attributen, zien wij de vreemdste modefratsen en gewoontes voorbij komen. Wist u dat er vroeger stukken walvis in een korset verwerkt werden? Dat de monoboezem lange tijd een trend is geweest? Dat men over de achterkant van het been een streep trok om de suggestie te wekken dat er een (in die tijd onbetaalbare) naadkous overheen gedragen werd? En dan spreek ik nog niet eens over de dames die een queue de Paris droegen, dat het achterwerk bijna op het lichaam van een gans liet lijken.

Een filmpje van het Amsterdam Museum toont ons wat de negentiende-eeuwse vrouw zichzelf letterlijk en figuurlijk aandeed – alhoewel de rijke madam zich natuurlijk liet helpen door haar kleedster(s). Onder de prestigieus gedrapeerde japon bevond zich een reeks van lagen kledij, waar je nu op een gemiddelde dag nog niet eens een kwart van zou willen dragen.

Op de lakens van een bed – een twijfelaar van 1.20m, vergelijkbaar met het bed waar mijn moeder samen met tante Els vroeger in moest slapen – ligt een originele crinoline. Metalen ringen, met elkaar verbonden door middel van katoenen repen om een immens bol volume te creëren rond de heupen. Met zo’n vogelkooi, die net boven de heupen vastgebonden werd, was het niet gemakkelijk om ‘even naar de wc’ te gaan. Daarvoor bestonden er “snelzeikers”; onderbroeken met een open kruis, zodat de vrouw alleen wijdbeens hoefde te hurken, zonder de broek uit te doen. Deze dame zal zich al plassend erg charmant gevoeld hebben.

Hoe dichter we bij het heden komen, hoe meer ik herken. Eerst uit oude films, dan ook uit mijn herinneringen aan oma en foto’s van mijn hippieouders. Bij de onderste van twee petticoats is een flap omhoog geklapt. Dit wekt niet alleen de suggestie op van frivole beweging, maar toont ook het ventieltje van een soort fietsenband, dat in de zoom verwerkt zit en al opgeblazen voor volume zorgt. Een inspiratiebron voor mijn carnavalspakje komend jaar?

Soms ben ik blij dat ik pas aan het einde van de twintigste eeuw geboren ben. Al die pracht en praal moet soms behoorlijk oncomfortabel zijn geweest. Toch kon ik het niet nalaten een replica van een crinoline te passen. Want dat mag, aan het einde van de tentoonstelling. Ook korsetten en rokken liggen klaar om gepast te worden. Ik voelde me nog nooit zo lomp als met die crinoline aan, maar, wie weet, misschien krijgt het een come-back. Maar dan wel met vakjes voor de iPads en andere gadgets.

Beeldverhaal en portret

Tijd voor een nieuwe update over mijn schoolwerk, nu we alweer twee weekjes verder zijn. Veel plaatjes dit keer! Twee van de drie onderdelen van de overkoepelende opdracht lopen al best redelijk: het beeldverhaal en het portret over/van onze machtige vrouw. Het derde onderdeel, de digitale uitgave, daar ben ik wel al over aan het nadenken maar ik heb nog niks concreets bedacht.

Over het beeldverhaal: ik had in eerste instantie het plot niet al te ingewikkeld gemaakt, omdat ik verwacht had dat ik dan veel te veel beelden nodig zou hebben. Nu moet het beeldverhaal uit minimaal tien beelden bestaan en is er niet echt een maximum vastgesteld, maar toch wil ik zo net boven de tien zitten, niet meer. Ik moet leren iets duidelijk te verbeelden zonder overbodig veel ruimte in te nemen, vind ik zelf. Ook wil ik niet/geen tekst gebruiken; ik ga (waarschijnlijk) leestekens gebruiken, in tekstballonnen, alleen om het verschil in spraakzaamheid tussen de twee personages (Imelda en Ferdinand Marcos) aan te duiden. Inhoudelijke strekking moet ongeveer uit de plaatjes af te leiden zijn. Toch moet ik nu wat meer beelden gebruiken, het storyboard aanvullen, omdat ik anders niet genoeg heb. Een paar vellen (zoals beloofd) die ik reeds vol getekend/geschetst heb met ideetjes voor de uitwerking van mijn beeldverhaal. Let op: dit is lang niet alles! Ik heb nog een heleboel a4'tjes met schetsjes in een map zitten die ik nog niet gefotografeerd heb. We tekenen/schilderen wat af op de academie, zeg.

Mijn (tweede versie) "Story Map"

Wat we moeten maken: "verhaal van de gekozen machtige vrouw ... historisch/biografisch, en hoe ze haar macht heeft misbruikt. Je kunt er voor kiezen een specifieke periode uit haar leven uit te beelden maar het moet wel een afgerond geheel zijn, dwz. met een 'kop en een staart'. Het beeldverhaal bestaat uit minimaal 10 beelden in combinatie met tekst voor een spread in de NRC Nect." Wat je uitbeeldt hoeft niet per se precies zo te zijn gebeurd; wat belangrijk is, is dat je in het beeldverhaal een stelling plaatst - jouw visie of interpretatie van die vrouw. Nu heb ik Imelda Marcos gekozen, en ik verbeeld haar als de dominante vrouw van Ferdinand. In mijn wereldje maak ik haar tot de eigenlijk machthebber; niet Ferdinand deelde de lakens uit, had de Filipijnse touwtjes in handen (wat bestaan er trouwens belachelijk veel stomme uitdrukkingen om "het hebben van macht" mee te verwoorden), maar zij. De situatie is als volgt: in 1965 wordt Ferdinand verkozen tot de tiende president van de Filipijnen. In mijn beelden zie je hoe zij een speldje met de Filipijnse vlag eerst bij haarzelf opsteekt, en zichzelf bekijkt, om het daarna bij Ferdinand op te spelden. Zij geeft hem instructies en schreeuwt tegen hem en hij geeft geen weerwoorden, of er is slechts een tekstballonnetje te zien met wat puntjes. Hij lacht steeds een beetje dommig. Zij trekt hem een stropdas aan, veel te strak, waardoor hij bijna stikt, maar hij verweert zich niet. Dan duwt zij hem richting het podium waar het volk hem toe zal juichen. In het laatste beeld staat hij voor het volk, en zij kijkt van achter de coulissen toe, met een voldane, duivelse glimlach; een blik die niet veel goeds voorspelt.

Ik zal werken in beelden, niet in kaders. Ik houd niet zo van kaders. Het verhaal wil ik in aparte stukken uitwerken met Oost-Indische inkt op groot formaat (of in ieder geval groter dan het uiteindelijk moet zijn want ik wil het verkleinen zodat er veel detail in komt te zitten) en dan digitaal kleuren toevoegen en schaduw creëren in Photoshop. Het wordt vrij sterk zwart-wit-rood maar dus wel nog met een paar tinten schaduw er doorheen. Ik had een paar kleine testjes gedaan en zo wil ik het ongeveer (alleen dan secuurder, dit was snel hatseflatsgedoe) uitwerken:

  

Op woensdagmiddag hebben we de eerste weken modeltekenen gehad, en nu is dat overgegaan in modelschilderen, ook weer in kaders. Je moet zelf bepalen welk deel van wat je ziet schildert en hoe je dat wilt verbeelden. Je mag het model (ook als ze helemaal niet lijkt op jouw machtige vrouw) een beetje omvormen zodat je het beeld kunt gebruiken voor enerzijds je beeldverhaal of anderzijds je portret. Van tevoren maakten we achtergrondjes door het grote vel papier al richtingsloos te bekliederen met verf. Dan heb je al een basis van waaruit je de rest kunt opbouwen en is het meteen één geheel. Zelf was ik over de eerste keer schilderen niet echt tevreden - ik had ook nog nooit naar de waarneming geschilderd, überhaupt nog nooit op een ezel geschilderd (ik leg mijn doeken altijd neer op tafel). Vorige week beschilderden we ook maar één vel, deze week hadden we tijd voor twee (omdat we al zelf voorafgaand aan de les achtergrondjes hadden moeten schilderen). Deze week voelde ik me ook al wat vrijer om het model (dat qua afkomst wel een beetje lijkt op Imelda Marcos) op mijn papier een Imelda-kapsel te geven. Ik heb ook beide weken een beetje geëxperimenteerd met kleurtjes, omdat het kan.

19 september, schets

19 september, schildering

26 september, schildering a

26 september, schildering b

Als onderdeel van/voorbereiding op het portret wordt van ons verwacht dat we een hout- of linoleumsnede maken. Dat was al weer lang geleden, maar erg leuk om te doen! Lekker hardhandig bezig zijn met het maken van een beeld. Gelukkig geen snijwonden maar helaas wel een blaar opgelopen met al dat gutswerk. Zie hier het resultaat van een eerste proefdruk, maar ik ga nog een beetje experimenteren met andere soorten papier, dat ook nog een beetje voor- of nabewerkt/gekleurd is. Ik heb één klein foutje gemaakt bij het gutsen (wat nog best meevalt voor mijn lompe doen), kun je het vinden?

Terwijl ik aan mijn linoleumsnede bezig was bedacht ik me dat ik de oude Imelda (ze leeft nu nog) wil gaan uitwerken in mijn portret. Ze was vroeger een schoonheidsideaal, maar nu ze al ruim over de tachtig is verwelkt de pracht natuurlijk. Ze is berucht vanwege haar extravagante en luxe leventje dat ze leidde als presidentsvrouw, en nu wil ik haar afbeelden als een oude, verrimpelde dame met kwabarmen wiens schoonheid wegvliegt als een vlinder, terwijl ze zich krampachtig aan al haar luxeproducten vastklampt. Over die vlinder: ze wordt/werd ook wel "the steel butterfly" genoemd; metaal vanwege haar karakter en politieke bezigheden, een vlinder vanwege haar schoonheid. Die schoonheid vliegt weg, nu de jaren haar hebben ingehaald. Ik heb pas een paar dingetjes geschetst maar ik hoop dat het idee duidelijk is. Haar houding wil ik laten verwijzen naar de Sixtijnse Kapel, de plafondschildering van Michelangelo.

Een laatste dingetje: gisteren heb ik (voor het eerst van mijn leven) het Stedelijk Museum in Amsterdam bezocht. Veel dingen die ik niet echt interessant vind (groot abstract werk en industriële vormgeving) maar ook een paar mooie werken. Gekeken naar verschillende manieren waarop portretten gemaakt zijn - en je mag foto's maken! Wel voor eigen gebruik dus die zal ik niet hier op mijn blog plaatsen.

Dat was het wel weer voor deze week denk ik zo. Aankomende week is "Avans 200-week", omdat onze hogeschool 200 jaar bestaat. De reguliere lessen vervallen dan en we kunnen lezingen e.d. volgen, maar ik ga gewoon de hele week op de academie aan mijn zaakjes werken anders kom ik echt niet vooruit. Ik ga eens concrete dingen uitwerken voor mijn digitale uitgave, aan mijn storyboard werken, kleur- en materiaalexperimentjes voor mijn portret doen, onderzoek doen en nog vele andere dingen waar ik aan hoop toe te komen. Na die week hebben we nog één lesweek, dan een week vakantie (lees: zelfstandig heel veel werk verrichten) en dan is alweer deze eerste periode voorbij! Ik denk dat ik de volgende update zal plaatsen aan het eind van deze periode, want nu is het gewoon zaak dat ik dingen ga doen en uitwerken.

Katrupsdinges

Een eerste experimentje met aquarelpotloodjes. Erg fijn om mee te werken; iets tussen tekenen en schilderen in. Ik heb wel een beetje geknoeid, maar ach, voor een keertje mag dat ook wel, toch?

Modeltekenen en de eerste ideetjes

Alweer een paar weken verder met mijn nieuwe opleiding, ben ik al een beetje gewend aan deze onderwijsvorm. Het is vooral: tekenen, schilderen, schetsen, ontwerpen, creëren, maken, doen, doen, doen! In het doen ontdek je van alles. Je werkt richting een eindproduct, maar daar gaat het niet om, het gaat juist om het proces: welke keuzes maak je, waarom wil je iets op die manier verbeelden? Wij moesten voor SLB (Studieloopbaanbegeleiding, iets wat ik ook op de universiteit heb gehad, maar nooit echt gebruik van heb gemaakt - hier is het een verplicht onderdeel) een cv en zelfevaluatie maken, waarin je beschrijft wat je van het werk verwacht, waarom je voor de studie gekozen hebt, wat je sterkere en zwakkere eigenschappen zijn, wat je wilt bereiken en hoe je dat gaat doen. Best vreemd om zoiets te moeten beschrijven, maar het hielp wel.
 

Modeltekenen: haar opsteken

Modeltekenen: muts en bril afzetten

Iets wat ik wil leren: met verschillende, voor mij onbekende, materialen en technieken werken. Voor het eerst sinds jaren heb ik weer 'ns met houtskool gewerkt. Mijn eerste les modeltekenen vond ik zelf verschrikkelijk slecht gaan zoals ik al eerder beschreef. Nu gaat het steeds een beetje beter, al weet ik niet of het door mijn visuele inzichten komt of doordat ik dat houtskoolgedoe een beetje onder de knie krijg. Wat ik nog niet onder controle heb: vieze handjes na het tekenen. Dat spul geeft af. En omdat ik met zowel links als rechts teken is het soms wat moeilijk kiezen hoe ik mijn ezel neer wil zetten ten opzichte van het model. De laatste les modeltekenen vond ik op zich best redelijk gaan. Nu ging het niet om zo realistisch mogelijk of om expressies, zoals eerdere lessen, maar om het model in een zo grafisch mogelijke stijl neer te zetten. In kaders een beweging (die zij in stappen uitbeeldde) tekenen. Dit om het verbeelden te oefenen, deels in het kader van (ha! een flauwe woordgrap) het beeldverhaal dat wij gaan maken. Een deel van de opdracht is namelijk een beeldverhaal maken dat uit minstens tien beelden bestaat past in een spread van de NRC Next. Hierbij moeten we nadenken over de doelgroep, de lezer van de NRC Next, en de stijl waarop we een bepaald element van onze vrouw willen verbeelden. Op zich ben ik wel tevreden over hoe ik het model in kaders verbeeld heb, al heb ik haar onflatteus een beetje te stevig getekend. Grote tekenvellen zijn wel echt een bevrijding voor mij. Nooit meer A4tjes! Ofja, misschien een iets minder negatieve formulering: veel vaker grote vellen! En ik moet echt nog een keer fixeerspul gaan halen dat ervoor zorgt dat houtskooltekeningen niet gaan uitlopen. Modeltekenen bevalt me nu op zich wel, al vind ik het (logischerwijs) nog steeds veel moeilijker dan van een foto natekenen. Ik heb ook al een paar klasgenootjes en vrienden geportretteerd, en verschillende huisgenootjes hebben zich ook al aangeboden om model te staan/zitten. Aan modellen geen gebrek!

Mijn onderzoek naar Imelda Marcos is voortgezet. Ook voor een ander onderzoek, namelijk dat van de praktijk van de illustrator, ben ik aan de slag gegaan. Een ander onderdeel van de opdracht is het aanleggen van een onderzoeksdossier, en iedereen uit onze klas buigt zich over een ander onderwerp. Ik bekijk zelf het materiaalgebruik van hedendaagse illustratoren en of men steeds meer gebruik maakt van digitale technieken of niet, en wat men van die digitale omslag vindt. Een aantal behulpzame illustratoren heeft al uitgebreid op mijn vragen gereageerd, wat ik natuurlijk erg fijn vind. Onze docent zei: hoe meer informatie je kunt verzamelen, hoe beter!

Ik ben grote vellen (100 x 70cm) gaan gebruiken als schetsblaadjes. Van de volle vellen volgt een foto bij de volgende update, als het goed is. De foto waarop ik aan het tekenen ben is gemaakt door één van mijn klasgenootjes. In mijn grote dummy schets ik ook af en toe, maar dat boek gebruik ik voornamelijk voor al mijn gedachtekronkels, ideeën en dergelijke in op te schrijven. Ook maak ik er aantekeningen in en houd ik mijn huiswerk er in bij. Ik vind het best grappig om te zien hoe snel mijn ideeën over Imelda visueel gezien veranderd zijn.

Vandaag (15 september) heb ik met Adobe Photoshop nog wat geoefend en daarbij heb ik verschillende kleurexperimentjes gedaan. Dit vind ik één van de voordelen van digitaal tekenen: je kunt binnen korte tijd allerlei verschillende combinaties van stijlen, effecten en kleuren uitproberen, zonder dat dit betekent dat je met je definitieve tekening compleet opnieuw moet beginnen. Mijn laptop blijkt wel heel erg traag te reageren wanneer ik met grote bestanden werk. Nu heeft mijn laptopje al een paar jaar kuren, en doet hij het soms gewoon helemaal niet, maar ik weet niet of ik het kan bekostigen om op korte termijn een nieuwere/betere te kopen. Het intern geheugen en de grafische eigenschappen van mijn laptopje zijn niet echt geweldig, maar ik verwacht dat ik nog vrij veel werk digitaal zal moeten verrichten, dus ik zal er maar eens goed over na moeten denken.

Kleurexperimentjes met Photoshop

Naast de 'reguliere lessen', al weet ik niet of je het echt 'les' kunt noemen wat wij op maandag en woensdag hebben, volg ik ook Algemene Theorie (dit blok Politieke Filosofie) en Art & Technology. Dat laatste krijg je als student zodat je kunt wennen aan de technologieën waar men tegenwoordig mee werkt. Als illustrator moet je nu ook een beetje technische kennis hebben van applicaties en websites, van interactiviteit en dergelijke, zodat je in kunt spelen op de opkomende markt van digitale en interactieve boeken. Ik vind beide vakken (Politieke Filosofie en Art & Technology) erg interessant, maar bij het eerste kan ik echt meepraten en begrijp ik alles, terwijl ik bij die laatste me een dom a-technisch kind voel. Maar dat komt nog wel goed. Ik ga gewoon veel oefenen met de opdracht die we krijgen en we kunnen zelf aangeven wat we willen leren, dus zodra ik daar een beeld van heb wil ik dan ook van die mogelijkheid gebruik gaan maken. Een onderdeel van onze kwartaalopdracht is het maken van een digitale uitgave over je vrouw. Ik heb nog geen idee wat ik daarmee wil gaan doen maar ik heb al goede ideeën van klasgenootjes gehoord. Ik hoop dat ik daar binnenkort iets leuks voor kan bedenken.

Er is trouwens ook ontzettend goed nieuws! Ofja, eigenlijk is dit goed nieuws omdat er eerst ontzettend slecht nieuws was, dus je kunt je bedenken in welke zin ik hier blij mee zou moeten zijn. Na een paar uur durend bureaucratisch drama bij Universiteit Leiden heb ik eindelijk een nieuw Bewijs van Betaald Collegegeld kunnen aanvragen en dat kunnen afleveren op St. Joost. Ik ben dus nu ein-de-lijk officieel ingeschreven! Een hoop gedoe buiten mijn schuld om, maar ik moest het wel allemaal zelf maar zien te regelen. De volgende keer hoop ik op iets beters.

Er is nog meer goed (helaas niet gewéldig) nieuws, dat niets te maken heeft met mijn opleiding op St. Joost: de PvdA heeft 38 zetels weten te bemachtigen met de verkiezingen! Het zou helemaal geweldig zijn geweest als we de grootste partij zouden zijn geworden, maar hier ben ik toch ook best wel blij mee. Hoe de formatie nu moet gaan lopen, weet ik ook niet, maar ik ben benieuwd. Hopelijk komt er iets uit dat het wel de vier jaar vol kan maken. Daar hebben we als Nederland wel behoefte aan, lijkt me zo.

Dat was het dan wel weer voor deze update. Heeft u mijn creaties al gelikt op Facebook?

Eerste twee weken op St. Joost

Dag lieve mensen wier vakantie er hoogstwaarschijnlijk weer op zit. Net als die van mij. Ofja, ik ben eigenlijk alweer twee weken bezig. Met mijn nieuwe opleiding wel te verstaan. Alhoewel ik ook de hele zomer bezig ben geweest met mijn ambtenarenbaantje. Literatuurwetenschap heb ik nu afgerond; na mijn eindgesprek heb ik officieel mijn bachelor gehaald! Helaas niet cum laude maar wel met een gemiddeld cijfer waar ik trots op mag zijn, vind ik zo.

Maandag 20 augustus begon ik in het tweede jaar van de major Illustratie (bachelor Vormgeving) aan AKV St. Joost. Ofja, maandag was meer een introductiedag, en zoveel kreeg ik niet mee aangezien ik ANDERHALF UUR te laat was dankzij vertraging met de trein. Ik ken de NS, dus een half uurtje had ik wel ingecalculeerd, maar dit had ik nooit verwacht. Het resultaat: ik kom op de academie en heb geen idee waar ik heen moet, wie of wat. Meteen maar even gevraagd. De drie woorden die mijn dag typeerden: "weet ik niet". Op elke vraag die men mij stelde was dat het antwoord. Aangezien Avans mijn inschrijving nog moet verwerken had ik geen toegang tot het programma, tot Blackboard; tot niks. De andere studenten kende ik allemaal niet aangezien ik nieuw op de academie was. Ik kende het gebouw niet. Een geweldige start dus. Ik wist niet hoe het zat met kluisjes, met laadjes, met lokalen, met materialen, met minoren, met theorievakken, hoe de komende weken eruit zouden zien. Niets. Gelukkig kreeg ik die middag wel een paar blaadjes die het programma en de opzet van de opleiding verduidelijkten. Ook kregen we meteen al de opdracht voor het komende kwartaal. Dat gaf me een beetje houvast. Ik had al anderhalf uur gemist en het introductieprogramma zou alleen de ochtend beslaan, dus toen we 's middags vrij hadden kon ik al snel weer naar huis. Nog wel even gechilled en kennis gemaakt met een paar leuke mensen, maar toen vond ik het wel weer tijd om weer terug met de trein te gaan (en weer vertraging te hebben).

Jiang Qing a

Dinsdagochtend: weer vertraging. Hoezee. Aangezien ik de eerste week van mijn studie nog niet in mijn kamer kon moest ik elke dag heen- en terugreizen van en naar mijn ouders in Limburg. De eerste week kende een aangepast rooster. Op dinsdagochtend hadden we allereerst een lezing over beeldverhalen (die ik voor de helft mistte dankzij mijn vertraging - normaal kom ik echt NOOIT te laat. Wat is dit?). Tussen de lessen door en op alle overige momenten kun je gewoon zelf aan de slag. Dat vind ik best fijn op de academie: het is eigenlijk gewoon een groot atelier waar altijd wel iemand is, waar je materiaal kunt kopen en gewoon vooruit werken, je project verder uitdiepen.

Jiang Qing b

's Middags gingen we voor het eerst echt wat tekenen en creëren: we moesten van karton een vrouw verbeelden (onze kwartaalopdracht gaat over machtige vrouwen), in groepsverband. De eerste student maakte de romp en het hoofd, de tweede één of twee arm(en) en een attribuut en de derde het decor. Samen moest het dan een bewegelijk portret vormen. Mijn taak: de armen en het attribuut. De vrouw die wij kozen was Jiang Ching, de derde vrouw van Mao. Het portret hoefde niet echt te lijken, zolang het maar af te leiden viel wie het moest voorstellen. Het attribuut spreekt voor zich. De achtergrond, "haar achtergrond", is een podium, aangezien ze in haar jeugd actrice was. De ketting staat voor haar relatie tot Mao: ze zou "als een trouwe hond" zijn geweest.


Woensdag hebben we gepraat over de uitgeefindustrie en hebben we besproken wat een 'portret' in zou kunnen houden. Voor de rest niet echt veel gewerkt. Donderdag: vrij. Normaal hebben we op donderdag theorieles maar dat zou pas de week erop beginnen. Vrijdagmiddag mochten we het werk van derdejaars Illustratie en Grafische Vormgeving bekijken en daar feedback op geven. We waren best lief, hoor. We sloten de eerste week af met een borrel. In de tussenuurtjes heb ik al veel opgezocht, getekend en nagedacht over hoe ik de verschillende kanten van de opdracht wil gaan uitwerken. In het weekend ben ik verhuisd. Ik woon nu in een heel chill huis in Breda, dus yay! Niet meer elke dag om zes uur opstaan om me naar de trein te haasten.

De 27ste begon het 'echte' rooster pas. Ik heb van de maandag echter alleen het ochtendprogramma meegemaakt, omdat ik 's middags weg moest. Dat kon echt niet anders. De bedoeling was dat we één van de tien vrouwen uit zouden kiezen en daarmee verder zouden gaan. De vrouw die ik gekozen heb is Imelda Marcos, weduwe van voormalig president van de Filipijnen Ferdinand Marcos.

Epke in wording (let niet op kin, tanden, neus, ALLES eigenlijk)

Op dinsdag staan er in mijn rooster alleen maar 'studio-uren'. Dat wil zeggen dat er geen docenten naar je lokaal komen (want elke klas heeft zijn eigen lokaal en iedere student (tenminste, dat is bij ons jaar zo) een eigen tafeltje) om te doceren en je te begeleiden, maar dat er van je verwacht wordt dat je in die uren zelfstandig aan het werk gaat. Ik ijverig op naar school, was er net één ander iemand van mijn klas er. Tja. In het kader van "onderzoeken wat een portret is" ben ik (opnieuw, na een gefaalde versie) aan een portret van Epke Zonderland begonnen. Op de academie had ik een (voor mijn doen - ter vergelijking: de foto is geprint op A4-formaat) enorm vel papier gekocht en daar ben ik op begonnen. Met pen. Ik teken altijd graag met pen. Zwarte pen. Ik moet wel zeggen dat dat ontzettend veel werk is; het duurt wel een 'paar' uur voordat ik zoiets af heb. Het is ook nog niet af maar ik ben van plan er af en toe aan te werken. Ook al ben ik niet helemaal tevreden over hoe het nu uitziet, ik ben toch van plan het af te maken. De foto waarop ik de tekening baseer is van Pim Ras (zie hier).

mislukte zelfportretjes a

mislukte zelfportretjes b

De woensdagochtend werd gevuld met informatie over onderzoeken: hoe doe je dat, op een degelijke manier? Hoe vind je handig (beeld)materiaal? Woensdagmiddag was een historisch moment voor mij: de eerste keer modeltekenen! Al viel het wel een beetje tegen. Ik kreeg lamme armen en pijnlijke benen van het staan. Oh, en heb ik al eens verteld dat ik ruim een decennium al niet meer met houtskool gewerkt had? Het model zat heel keurig en werkte goed mee en maakte grapjes, maar om de één of andere reden was ik niet erg tevreden over mijn schetsen. Nu zeur ik alleen maar in de voorgaande zinnen, maar eigenlijk was het best leuk. En interessant om te zien hoe iedereen, vanuit een ander perspectief en met een andere tekenhand en -stijl, precies dezelfde vrouw anders neerzet. Van onze docenten kregen we de opdracht om voortaan elke dag minimaal één zelfportretje te maken, dat niet al te veel tijd in mocht nemen. Een paar minuutjes. "Terwijl de pasta aan het koken is" zei ze geloof ik. Langer mocht het niet duren.

Schilderschets van Imelda Marcos

Donderdag theoriedag. Vanwege mijn eerdere opleiding dacht ik iets te hebben uitgekozen dat ik nog niet gehad had: politieke filosofie. Ook vanwege mijn interesse in politiek leek me het een boeiend vak. Dat is het ook, en de docent is ontzettend geweldig. Mogen die twee woorden zo achter elkaar? Van mij wel. Maar het begin hield vooral veel herhaling in: Plato, de allegorie van de grot en de ideale staat. Voor mij redelijk bekende kost (gymnasium: KCV en Latijn, Literatuurwetenschap: Inleiding Literatuurwetenschap, Basisbegrippen Culturele Vakken, Wetenschapsfilosofie). Toch nog een paar kleine dingetjes geleerd die ik nog niet wist, maar voor de rest: ja. Jep. Uhuh.

Tijdlijn van haar leven + beeldonderzoek naar fashionista

Ook op vrijdag staan er studio-uren ingepland. Nog wel het één en ander gedaan die dag. Een soort van samenvatting van de afgelopen twee weken: mindmaps, veel schetsen, beeldonderzoek, frustraties rondom de inschrijving (Avans is mijn Bewijs van Betaald Collegegeld kwijtgeraakt!) en vooral: een compleet nieuwe school! Nieuwe mensen! Een nieuwe stad!